عبور ایمن، برای دانش آموزان

مصاحبه دکتر کاوسی استاد دانشگاه با روزنامه همشهری

دکتر کاووسی با اشاره به بازگشایی مدارس می گوید: “برای بالابردن ضریب ایمنی سفرهای دانش آموزان، ضروری است سرویس­های مدارس با علائم خاص مثلاً با نصب تابلو نظیر تابلویی که روی سقف آژانسها قرار دارد، مشخص شوند. طراحی این تابلوها   می تواند به گونه ای باشد که سرویس ها فقط در هنگام جابه جایی دانش آموزان آن را روی سقف خودرو نصب کنند و پس از آن به سادگی بتوانند آن را بردارند تا چنانچه علاوه بر سرویس مدارس، به فعالیت ­های دیگری در بین روز اشتغال دارند این تابلو مانع فعالیت آنها نشود. نصب این تابلو سبب می­شود هنگام جابه جایی دانش آموزان خودروی مورد نظر برای سایر رانندگان و نیروهای پلیس مشخص باشد. چراغ گردان نیز از ابزارهای هشداردهنده ای است که راننده هنگام سوار و پیاده کردن دانش آموزان می تواند با روشن کردن آن سایر خودروهای عبوری را ملزم به احتیاط بیشتری کند. طراحی این چراغ باید به شیوه ای باشد که فقط هنگام جابه جایی دانش آموزان روی سقف نصب شود و در سایر مواقع راننده ملزم به برداشتن آن باشد”.

وی به نقش انکارناپذیر آموزش در ارتقای سطح کیفی رانندگی اشاره می­کند و می افزاید “همان­گونه که رانندگان تاکسی نیاز به آموزش و مجوز ویژه دارند، رانندگان سرویسهای مدارس نیز باید دوره های آموزشی خاص را طی کنند و در صورتی به آنها اجازه  جابه جایی دانش آموزان داده شود که این دوره ها را با موفقیت سپری کرده باشند. در کنار این آموزش ها، اطمینان از سلامت جسمی و روحی راننده (معتاد نبودن، عصبانی نبودن، نداشتن سوء پیشینه اخلاقی و کیفری) از دیگر مواردی است که باید در گزینش این افراد به دقت در نظر گرفته شود.”

دکتر کاووسی می افزاید: “در نظر گرفتن محل ویژه در کنار مدارس برای پیاده و سوار شدن دانش آموزان از دیگر ابزارهایی است که از یک سو ایمنی دانش آموزان را افزایش می­دهد و از سوی دیگر، مانع راه بندان می شود. اجرای خط عابرپیاده همراه با چراغ چشمک زن با تأکید بر این که اولویت عبور و مرور با دانش آموزان است، نیز احداث و بهینه سازی “سرعتکاه ایمنی” قبل و بعد از مدارس می تواند افزایش سلامت دانش آموزان در گذر از معابر را در پی داشته باشد، اما همه این موارد وقتی نتیجه بخش است که نیروی انتظامی و پلیس راهنمایی و رانندگی با تکیه بر اهرمهای قانونی بر اجرای این اصول نظارت کامل داشته باشد و با رانندگان متخلفی که در مقاطع خط کشی شده، حق تقدم عبور عابران را رعایت نمی کنند، به شدت برخورد نماید”.

کاووسی با یادآوری این نکته که سال هاست در کشورهای توسعه یافته (به ویژه درکلان شهرها و شهرهای آلوده) دوچرخه سهم عمده ای در جا به جایی شهروندان دارد، می گوید: “استفاده از دوچرخه باعث کاهش آلودگی هوا و بار ترافیکی می شود. ضمن آن که دوچرخه سواری نوعی ورزش است، که شادابی و نشاط را در پی دارد. بنابراین اگر شرایط ایمن برای تردد دانش آموزان با دوچرخه از خانه به مدرسه و بالعکس فراهم شود، بسیاری از دانش آموزان دوچرخه را به سایر وسایل نقلیه ترجیح خواهند داد.”

به گفته این استاد دانشگاه، تأمین ایمنی دوچرخه سواران با رعایت موارد زیر امکان پذیر است.

  1. هموارسازی پیاده روها و حتی الامکان جداسازی مسیر تردد دوچرخه از مسیر عابران با خط کشی
  2. همکاری سازمانهای مرتبط با ترافیک شهر در ایجاد خطوط اصلی و استاندارد برای دوچرخه سواران در معابر منتهی به مدارس
  3. در نظر گرفتن مکانی برای نگهداری دوچرخه ها در حیاط مدارس
  4. ارائه توصیه های لازم به دانش آموزان و اولیا از جمله اطمینان داشتن از ترمز، استفاده از کلاه ایمنی، زانو بند و آرنج بند
  5. هماهنگی با شرکت واحد اتوبوسرانی برای نصب قلابهای مخصوص در جلوی اتوبوس، تا در مسیرهایی که دوچرخه سوار با مشکل مواجه است. مثلاً مسیرهای جنوبی – شمالی تهران که سربالایی تند مانع از حرکت آسان دوچرخه سوار می شود، دوچرخه سوار بتواند دوچرخه را به این قلابها آویزان کرده و خود مسیر را با اتوبوس طی کند. این شیوه سالهاست که در کشورهای اروپایی اجرا می شود.
  6. توصیه به دانش آموزان برای استفاده از کوله پشتی به جای کیف یا کلاسور، نصب شبرنگ و چراغ چشمک زن و سایر علائم بازتاب دهنده روی دوچرخه

وی در پایان توصیه می کند اولیا و مربیان مدارس با آموزشهای لازم، دانش آموزان را از عجله کردن برای سوار یا پیاده شدن برحذر دارند تا دانش آموزان به خاطر چند دقیقه دیر رسیدن به مدرسه در عبور از خیابان جان خود را به خطر نیندازند .

گفتگو با کارشناس فروش عرف

)
    در حال تایپ است...

    برای ارسال پیام، لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید. در اسرع وقت کارشناسان با شما تماس خواهند گرفت

    ارسال پیام لغو